„Dzisiaj 51 procent świadczeniodawców jest w opiece koordynowanej, ale niestety ten pozytywny trend został wyhamowany. Brakuje też prowadzonej równoległe reformy AOS, co utrudnia wykazanie efektywności, bo pacjenci dublują wizyty i badania” – nie ukrywa Agnieszka Mastalerz-Migas, konsultant krajowy w dziedzinie medycyny rodzinnej,
prezes Polskiego Towarzystwa Medycyny Rodzinnej.
„NFZ niechętnie podpisuje umowy. Poza tym – tak jak przewidywałem – najlepsze kontrakty podpisywano na początku, a z czasem wartość umów systematycznie spada” – tłumaczy Tomasz Zieliński, wiceprezes Federacji Związków Pracodawców Ochrony Zdrowia.
Według danych resortu zdrowia koszt opieki koordynowanej w roku 2025 r. wyniósł ponad 690 mln zł, a od uruchomienia tego nowego modelu opieki w 2022 r., w sumie 1,5 mld zł. W ubiegłym roku pacjenci skorzystali z 11,5 mln konsultacji specjalistycznych i porad w ramach opieki koordynowanej. Mimo to prof. Mastalerz-Migas zamierza poszerzać program koordynacji. „Zdecydowanie brakuje ścieżki dla leczenia otyłości czy choroby zwyrodnieniowej stawów” – ocenia prezes PTMR. Od dawna też postuluje powrót szczepionek do przychodni. „Szczepionki powinny leżeć w lodówkach. To z pewnością by podniosło wyszczepialność, bo łatwiej było by przekonać pacjentów by z danego szczepienia skorzystało” – podkreśla prof. Mastalerz-Migas.
Kolejnym postulatem jest to, by opieka koordynowana była obowiązkowa dla każdej placówki POZ. Przypomnijmy, że lekarze w placówkach podstawowej opieki zdrowotnej mogą leczyć pacjentów w modelu opieki koordynowanej od 1 października 2022 roku. Przystąpienie placówki POZ do opieki koordynowanej nie jest obowiązkowe. Model zakłada, że lekarz podstawowej opieki współpracuje z lekarzami specjalistami, pielęgniarką i dietetykiem. Koordynator powinien natomiast ustalać terminy badań, wizyt i konsultacji zleconych przez lekarza, porad edukacyjnych i dietetycznych a także przekazywać pacjentowi informacje o kolejnych etapach terapii i dbać o przepływ informacji.
